Vanaf de hoge bergpieken aan het begin van Ecrins National Park in de Franse Alpen, reizen we door naar Les Deux Alpes. Lees hier ons verhaal:
De heropbouw van het charmante Venosc
We zetten koers op Les Deux Alpes, voor ons vooral bekend als skigebied. Hemelsbreed is het niet ver van waar nu zitten, alleen mogen we niet door het nationale park de Ecrins rijden. Daarom volgen we dezelfde weg terug en slaan vervolgens bij de kruising dit keer links af. Het is een prachtige route. De weg wordt smaller, tegen de rotswand aan slingeren we door de bergen. De afgrond onder ons wordt steeds hoger, zou het een van de gevaarlijkste wegen zijn van Europa zijn? 😉
We stuiten op de weg afzetting, waarover de camping netjes op hun site had geïnformeerd. Omdat het tweede pinksterdag is, kunnen we zonder problemen doorrijden. Normaal kun je doordeweeks alleen voor 7u of tussen 12-13u deze wegopbreking passeren. Later zullen we pas horen waarom er hier zo hard aan de weg wordt gewerkt.
Na twintig minuten slingeren komen we aan op de camping. De fijnste camping tot nu toe: een prachtige ligging en mooie voorzieningen. We zoeken een fijn plekje uit met een boom, aan het water en vanuit waar we de zon precies tussen de bergen in kunnen zien zakken.
Op Googlemaps staat een mooie route om alvast een klein rondje van de omgeving verkennen. Wanneer we bij de brug aankomen, ontdekken we waar deze regio mee te stellen heeft gehad. De brug is half weggeslagen, de kant is afgebrokkeld en leidingen liggen bloot. Vorig jaar juni is de rivier letterlijk uit zijn oevers is getreden. Het wandelpad dat wij wilden lopen bestaat niet meer. Wat een natuurgeweld.
Het moet destijds een hele ramp geweest zijn en ondanks dat je als toerist hier nu al weer heerlijk kunt vertoeven (de camping en gemeente hebben veel herstelwerkzaamheden uitgevoerd), is het verdrietig om te zien wat de schade voor mens en natuur is geweest.
De volgende dag gaan we het nabijgelegen skidorpje verkennen. We klauteren enkele meters omhoog via een smal bospad tot we aankomen bij de eerste huizen. Adrienne heeft al veel skidorpen mogen zien, maar dit is toch wel de meest bijzondere. Dit skidorpje ademt nostalgie met zijn smalle klinkerstraatjes, doorkijkjes op de witte bergtoppen, huizen op houten palen, gekleurde luiken en bloemetjes.
Op het kerkplein komt de gemoedelijke sfeer samen met de terrassen van een paar kleine restaurantjes. Het kleine winkeltje verkoopt de lokale producten en overal waar je kijkt zie je sfeerelementen, zoals een oude stoeltjes-lift, ski’s en houten uithangborden. Het is een feest om er doorheen te lopen.
In de dagen erna genieten we nog meer van deze plek. Elke dag wandelen we met Moosje naar een uitloper van de rivier waar hij zijn pootjes dipt in het ijswater. In dit water zien we ook een ringslang, die zich te goed doet aan alle kikkervisjes. Op de plaatselijke BMX baan laat Moos zijn kunsten zien wanneer hij over de hobbels en door de bochten scheurt. We gieren van het lachen. Luck doet een trailrun met 1,1 km stijging naar de waterval die we vanaf de camping zien. En samen maken we nog een mooie wandeling door de bergen. Het is bijna zonde deze plek te moeten verlaten.
Benieuwd naar onze eerdere avonturen, lees ze hier: Frankrijk, België en Luxemburg.
Go Tiny Live Free is al 8 jaar actief met als missie: meer betaalbare, duurzame en vrije woonvormen. Van De Hopman tot 10.000 gerealiseerde woningen – een reis vol groei, projecten en persoonlijke keuzes. In 2025 trekken we met de camper door Europa, op zoek naar nóg meer vrijheid. Volg ons verhaal: out of office & on the road!
