Van slapen tussen nieuwsgierige schapen tot een doedelzakoptreden en wandelen tussen eeuwenoude bomen uit vergeten tijden: Wales blijft ons keer op keer te verrassen.
Na een paar maanden op het vasteland van Europa te hebben vertoefd, met allerlei mooie plekjes zoals het pittoreske havendorpje Barfleur, de kleuren van de Franse Alpen, het Jura gebergte en zelfs een stukje Italië te hebben meegepikt, is het nu tijd voor een nieuw avonturen in het Verenigd Koninkrijk. Benieuwd naar onze camper stories in de UK? Lees hier ons verhaal:
Oog in oog met honderden jaren historie
In de ochtend nemen we afscheid met een laatste wandeling over de Pembrokeshire Coast trail en zeggen we gedag tegen de mooie kustlijn en het kerkje van St. Ishmaels. Evenals onze NL buren die we – bizar genoeg – al voor de tweede keer op een wild camping zijn tegen gekomen. Omdat onze accu nog voldoende reserve heeft, besluiten we nog een nachtje wild te staan.
We zijn de Pembrokeshire kustlijn nog lang niet zat zijn, dus navigeren we naar een ‘parkeerplaats’ in het boerenland waar je volgens Park4Night mag staan. Eenmaal aangekomen bij de plek staat er een Zwitserse bus pontificaal geparkeerd. We hebben geen zin om ons er tussen te wurmen en rijden een stukje verder door. Hobbelend over het boerenland met overal grazende schaapjes.
We zien een boer op een quad in de weer om z’n schaapjes weer terug door het doorgebroken hek te loodsen. We stoppen en vragen hem of we misschien ook op een ander plekje, wat we zojuist hebben gezien, mogen staan. In zwaar Welsh geeft hij antwoord. We verstaan er niks van, maar maken er wel uit op dat hij dat helemaal geen probleem vindt. Hij is vooral druk met z’n schapen en het hek. Of er ergens een paar Nederlanders met een busje staan, maakt ‘m niks. Later zullen we ‘m nog een paar keer zien en zwaait hij steeds vrolijk, oftewel: hij vindt het echt niet erg dat wij tijdelijk even op zijn land (wat net zo groot is als een gemiddelde Nederlandse stad) bivakkeren.
We staan midden tussen de schapen, die steeds nieuwsgierig komen kijken en zich in een stairdown met Moos begeven. Het uitzicht is wederom prachtig: heuvels versierd met rotsen en fleurige bloemetjes die overgaan in een blauwe zee. Met z’n drietjes genieten we van het landschap, dat we voor heel even mogen lenen van de boer.
De volgende ochtend worden we wakker van het gebler van de schapen. We maken nog een laatste mooie wandeling langs de kliffen. Daarna rijden we naar een eco-camping (Ceridwen Centre) in het centrum van de vroegere wolindustrie. Daar waar de glooiende heuvels begin 19e eeuw nog werden gebruikt om schapen te hoeden, hebben Roger en Simone hun landgoed nu omgebouwd tot een prachtige gemeenschap.
Als het kloppende hart van de regio organiseren zij hier nu verschillende events. Als wij er zijn is er een art show met kunst en handwerken van 43 lokale artiesten. Rondom de art show is er live muziek, ook van lokale bands, en kun je eten in het ‘art cafe’ dat producten uit de eigen tuin serveert. Het Centre biedt arbeidsplaatsen voor mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Het is een hecht gezelschap.
Wij genieten een weekend lang van de lokale bandjes, drankjes en hapjes die we aan de picknicktafel met uitzicht op de moestuinen geserveerd krijgen. Moos maakt vriendjes met de ezels, paarden en honden die hier op het terrein leven. Tussen het eten en drinken door wandelen we door de omgeving. De nabijgelegen natuurbegraafplaats is eveneens een klein natuurreservaat waarover je kunt lopen. Op het uitgestrekte landgoed van Roger en Simone spotten we al zittend voor onze camper ook nog een prachtige kerkuil. Het is heerlijk om het ‘stadse’ (muziek, eten, drinken) letterlijk te combineren met de natuur van het platteland. Een unieke combi van deze gemoedelijke eco-camping.
We willen vanuit onze camping Cydwren Centre weer naar een wild parking, in het ruige landschap van Rhayadar. Een ruw wild park met kleine stroompjes, groene heuvels, grazend vee en de oude dam. Ergens in dit park ligt onze bestemming, op de top van een heuvel. Al snel komen we er rijdend achter dat hier door de vallei een enorme wind trekt. Wanneer we even langs de weg stoppen en Luck z’n deur bijna niet open krijgt door de wind die erop staat, vragen we ons af of onze wild parking wel een goed idee gaat zijn.
We besluiten verder door te rijden, want het is hier immers prachtig en we zijn in de veronderstelling dat we vast een mooie spot gaan vinden. Dat laatste blijkt wat tegen te vallen, want zodra we de wildroosters over zijn en daarmee de officiële entree van het park hebben bereikt, staan bij alle parkeerplaatsen die volgen verboden te overnachten bordjes.
De route zelf is wonderschoon: we komen langs stroompjes die het landschap zigzaggend doorkruisen. Schapen grazen langs de weg en de koeien liggen er zelfs rustig op de te chillen. Het autorijden op zichzelf is hier al een belevenis en avontuur op zich. Toch gaat de tijd langzaam wel een beetje tikken, we moeten immers nog een slaapplek vinden.
Nu blijkt dat dit in het park niet kan, rijden we maar verder door. Na 1,5 uur zoeken – en in totaal 5 uur in de auto – vinden we een spot, in het oosten, bijna tegen Engeland aan. Ongemerkt zijn we van onze koers gereden en oostelijk ipv noordelijk gegaan. Moosje is moe, wij zelf stiekem ook wel. Dus we besluiten: het is goed voor vandaag. We stoppen hier.
We staan midden in een oud Victoriaans bos, de vroegere een hunting ground voor de adelen. We maken een wandeling via een uitgezette trail. De trail leidt ons langs honderden jaren oude bomen met immense stammen. Van inheemse tot zelfs van oorsprong Aziatische bomen, ze zijn hier in Victoriaanse tijd allemaal geplant en maken nu samen een wonderschoon ecosysteem. Honderden jaren aan ontwikkeling en historie kijken ons aan, wij kijken in stilte terug.
Benieuwd naar onze eerdere avonturen in Europa, lees ze hier: Italië, Frankrijk, België en Luxemburg.
Go Tiny Live Free is al 8 jaar actief met als missie: meer betaalbare, duurzame en vrije woonvormen. Van De Hopman tot 10.000 gerealiseerde woningen – een reis vol groei, projecten en persoonlijke keuzes. In 2025 trekken we met de camper door Europa, op zoek naar nóg meer vrijheid. Volg ons verhaal: out of office & on the road!
