We duiken Italië en de Italiaanse Alpen in, waarmee we afscheid van Frankrijk. Na de eerste hoge bergpieken, Les Deux Alpes, een gemeentecamping op hoogte in Le Pied du Col en als laatste de Col du Galibier. Lees ons verhaal hier verder:
La vita e bella!
Ondanks dat we onze plannen hebben gewijzigd, willen we niet meteen afscheid nemen van Italië. Op een uur rijden van onze huidige plek ligt een camping tegen een klein dorpje aan. Een soort einde van de wereld, want na het dorpje houdt de weg letterlijk op. We besluiten, ondanks onze eerdere ervaringen met de campings in (Noord-)Italië de gok te wagen en erop af te koersen.
Eenmaal bij de camping worden we hartelijk ontvangen. En ook al kennen ze hier hetzelfde principe van vooral vaste gasten in oude caravans met houten hutjes eraan, de sfeer voelt goed en ook het badhuis is fris (inclusief een lichtshow in het plafond en muziek).
In de vallei genesteld ligt het dorpje Prali, omringd door prachtige bergen. Misschien wel de mooiste bergen tot nu toe: bergen met heuvels erop bedekt met een deken van groene grasvelden die overgaan in bossen waar af en toe een rots doorheen prikt. De 3d-lagen die ontstaan, zeker met de avond of ochtendmist erin, zijn adembenemend.
Net als altijd na aankomst, gaan we de omgeving verkennen met een korte wandeling. We wandelen door de vallei en verwonderen ons over de schoonheid van de bergen om ons heen. Wanneer het pad overloopt in de rivier, besluiten we de rivier over te steken. Voor Moosje een hele onderneming, want hij heeft nog nooit dieper dan het begin van z’n pootjes in het water gedipt. Stoer volgt hij ons naar de overkant, waar hij zich meermaals trots uitschudt.
De volgende dag willen we meer van dit alles zien en maken we een mooie wandeling van 2 uur met 220 hoogte meters. We wandelen over paden die ons langs een paar afgelegen huizen brengen en bij een waterpunt, waar Moos op twee pootjes uit drinkt. De rust in deze vallei is heerlijk en de uitzichten zijn indrukwekkend. De enige mensen die we tegen komen zijn het dorpsgekkie op z’n scooter en de man die we elke dag meermaals met z’n hond zien wandelen.
Omdat we Italië niet willen verlaten zonder zijn cuisine te proeven, gaan we die dag erop uit lunchen in het dorpje. Bij de spot van het dorp, volgens de recensies, nemen we plaats onder een parasol. Op z’n Italiaans bij anderen aan tafel. Die zijn onder de indruk van Moos én Luck, die vanaf heden – zo denken de andere gasten althans – Spaans spreekt 😉
We genieten van de Italiaanse keuken en de gezelligheid van dit dorpje. Het is er een leuk komen en gaan en de bediening kletst wat af met ons. In hun beste Engels proberen ze het ons naar ons zin te maken, dat lukt want we genieten hier heerlijk.
Benieuwd naar onze eerdere avonturen, lees ze hier: Frankrijk, België en Luxemburg.
Go Tiny Live Free is al 8 jaar actief met als missie: meer betaalbare, duurzame en vrije woonvormen. Van De Hopman tot 10.000 gerealiseerde woningen – een reis vol groei, projecten en persoonlijke keuzes. In 2025 trekken we met de camper door Europa, op zoek naar nóg meer vrijheid. Volg ons verhaal: out of office & on the road!
