Welkom in Normandië! Na het pittoreske havendorpje Barfleur belanden we nu op de charmante boerderij camping van Marie-Christine. Daarvoor zagen we al de kleuren van de Franse Alpen, het Jura gebergte en hebben we zelfs een stukje Italië meegepikt. Benieuwd naar ons avontuur op de boerderijcamping in Normandië? Lees hier ons verhaal:
De universele taal van de glimlach
Vanuit het schilderachtige Barfleur zetten we koers naar een camping een kleine 20 minuten zuidwaarts. Gelegen op ‘een hoek’, met aan twee zijdes strand. Dat klinkt bijzonder! Als we na 20 minuten hobbelen over de gezellige Franse binnendoorwegen, die ons leiden langs kleine dorpjes, aankomen bij de camping blijkt het allemaal iets minder bijzonder: de receptie is de komende uren dicht en tot die tijd kun je niet inchecken, het water is niet drinkbaar, de plekken zijn inniminie en overal vang je volle bak wind door de ‘hoek’.
Door het hoogseizoen zijn veel campings in de omgeving vol, na een paar ‘nee’s we hebben geen plek’ kwamen we bij deze camping op de hoek uit. Achteraf te snel gekozen. We nemen toch de gok om door te reizen. Het weer is gunstig gestemd, de voorspelde hitte aan de westkant van de ‘punt’ blijft uit. Dat biedt kansen. Al rijdend zoeken we verder, we komen uit bij een boerderij camping gelegen in de duinen van Normandië. We bellen, een gezellige campingeigenaresse neemt op. Ze heeft plek. Yes! Wij komen er aan, dit voelt meteen fijn aan.

Het is nog een uurtje rijden door een prachtig stukje Normandië. De smalle D-weg leidt ons door een bosrijke omgeving. De dorpjes in de omgeving doen denken aan tijden dat er nog met paard en wagen werd gereden. Wanneer het bos overgaat in de duinen komen we aan bij de boerderij van Marie-Christine en haar man. Marie-Christine zelf komt al vrolijk aangerend om ons welkom te heten. Wat een lief mens!

We krijgen een extra grote plek, ‘voor de hond’: zo zegt Marie-Christine. Moos en zij zijn al meteen dikke maatjes. Na wat geknuffel installeren we ons op onze, inderdaad, zeer grote plek. Het zonnetje schijnt, de bomen houden ons uit de wind en de zanglijsters huppen over ons perceel. Wat een heerlijke plek!
Achter de boerderij ligt een beschermd natuurgebied met verschillende houten hutjes om vogels te spotten en aan de andere kant lonken de duinen van Normandië. We maken een mooie wandeling via het beschermde natuurgebied naar de duinen. Moosje is helemaal in z’n element. Hij rent door de duinen waar paarse bloemetjes het landschap versieren.

Wanneer we weer eens van het begaande pad afdwalen, ploegen we ons een weg door het hoge gras naar de autoweg – ons herkenningspunt. Net als op onze eerste date, moeten we slootje springen om daar te komen. Moos pakt z’n eigen route: gewoon rechtstreeks door de sloot. Met wat gehavende benen door de prikkelstruiken komen we terug aan bij de camping.
De volgende dag maken we een wandeling van 7 km rondom het beschermde natuurgebied. Ook nu weer versieren paarse bloemetjes weer de omgeving. In het grasachtige landschap zijn enkele kleine plassen ontstaan, Moos maakt er dankbaar gebruik van en dipt met z’n pootjes in het water. Bij terugkomst kopen we zelfgemaakte cider en groente uit eigen tuin bij Marie-Christine. In de schaduw van de bus en met de laatste kilometers van de tour schenken we een glaasje in. De dag wordt afgetopt met een prachtige zonsondergang. Het boerenleven is zo verkeerd nog niet!

Benieuwd naar onze eerdere avonturen, lees ze hier: Italië, Frankrijk, België en Luxemburg.
Go Tiny Live Free is al 8 jaar actief met als missie: meer betaalbare, duurzame en vrije woonvormen. Van De Hopman tot 10.000 gerealiseerde woningen – een reis vol groei, projecten en persoonlijke keuzes. In 2025 trekken we met de camper door Europa, op zoek naar nóg meer vrijheid. Volg ons verhaal: out of office & on the road!