De hoogtepunten volgen elkaar op in Wales: na het wildkamperen in Snowdonia National Park, parkeren we nu onze bus onder een visarendnest. Wanneer de avond valt over Lake Llyn Brenig schreeuwt de kleine visarend om eten en vliegt moeders uit op zoek naar een stukje vis voor haar jong.
Na een paar maanden op het vasteland van Europa te hebben vertoefd, met allerlei mooie plekjes zoals het pittoreske havendorpje Barfleur, de kleuren van de Franse Alpen, het Jura gebergte en zelfs een stukje Italië te hebben meegepikt, is het nu tijd voor een nieuw avonturen in het Verenigd Koninkrijk. Benieuwd naar onze camper stories in de UK? Lees hier ons verhaal:
Onder het visarendnest
We wisselen het wild kamperen af: drie nachtjes wild en dan twee nachtjes op de camping. Om weer even te douchen en de accu’s bij te vullen. In de ochtend nemen we met een mooie laatste wandeling afscheid van ons mooiste overnachtingsplekje tot nu toe in Snowdonia National Park. We hadden hier nog dagen kunnen blijven, maar we gaan door. Op naar de camping.
Dit keer komen we uit in de provincie Conwy, bij een boeren camping tussen de paarden en schapen. Wat we verder hebben gedaan? Alle batterijen (en onszelf) opladen, kleding wassen wassen en nog eens wassen én even lunchen bij de lokale awardwinning pub om de hoek.
Wanneer de accu’s weer vol zijn en de wasjes droog zijn, is het weer tijd om on the road te gaan. Over twee dagen hebben we een plekje bij een pub geboekt om Luck z’n verjaardag te vieren. We besluiten op de route daarnaartoe nog twee laatste stops in Wales te maken en door middel van wild kamperen in de natuur afscheid te nemen van dit geweldige ‘land’ wat zo wonderschoon is.
Luck heeft een bijzonder plekje gevonden op Park4Night aan een groot meer met een natuurreservaat erom heen. Via verschillende poorten kun je het natuurreservaat benaderen, althans zo lijkt het op de kaart. Als we er aankomen zijn de meeste toegangsweg afgesloten met een hek. We zoeken en puzzelen op Google maps naar een ingang zonder poort. We vinden er eentje aan, wat achteraf blijkt, aan de achterzijde van het reservaat.
Via een gravelweg rijden we het park in. Al hobbelend en bobbelend volgen we de weg. We komen aan bij een kleine parkeerplaats, op zich al een mooie plek om te staan. Toch willen we het liefst aan het meer staan, wat vanaf deze plek nog niet zichtbaar is. We stappen weer de auto in en rijden verder door richting het meer. De smalle weg kronkelt langs het lake en overal staan en grazen de schapen. Op het lake zelf varen enkele bootjes met vissers, op zoek naar de catch of the day.
We vinden een mooi plekje rechtstreeks aan het meer. We stoppen en zetten de auto neer, Moos dipt meteen met z’n pootje in het water. Toch komen we er al snel achter dat dit plekje wel heel druk is met wandelaars en fietsers. Het is immers Bank Holiday weekend. Het is niet erg om een plek te delen als deze met andere, alleen weten we niet zeker of we hier echt mogen slapen. We voelen ons daar al een beetje ongemakkelijk bij en om dat dan onder het toeziend oog van alle dagjes mensen te doen, voelt iets te stout.
Als onze lunch op is besluiten we daarom verder te rijden naar de toegangspoort bij het visitors centre aan de andere kant van het meer. Om daar te komen moeten we de hobbelige weg terug rijden en via de officiële toegang het reservaat betreden. Al rijdend zien we hier en daar al een camper geparkeerd staan. Dat stelt iets gerust, er zijn dus meer mensen die hier slapen. Bij het visitors centre rijden we door, na een half uur hobbelen, komen we uit op de plek die gemarkeerd stond in Park4Night. Rechtstreeks aan het lake, in een soort kleine inham. Weg van de drukte en uit het zicht.
Wat het verblijf nog idyllischer maakt is dat we hier precies uitkijken op het visarend nest dat op een klein eilandje staat. Het reservaat is in 2013 een visarend project gestart en heeft diverse nesten geplaatst op palen hoog boven de grond in de hoop dat de visarend hier ging broeden. Na een paar ‘mislukte’ jaren – onder andere doel vandalisme (hoe erg!) – broedt er sinds 2021 een visarend. En wij hebben geluk want ook dit jaar zit de visarend op zijn nest en vliegen het jong pas eind augustus uit.
We zien (of beter horen) hem dus nog precies. Op de livestream van het project kan je beelden zien. Het is heel tof dat we het jong precies te horen schreeuwen als we op de beelden van de livestream zijn bek zien bewegen. Wow, wat bijzonder om dit zo mee te maken! Het feit dat we in de avond nog bezoek krijgen van een luidruchtig en dronken Engels stel dat ons uitzicht precies blokt door hun camper heel asociaal neer te zetten, neemt niks weg van deze unieke ervaring met de wonderen uit de natuur.
Benieuwd naar onze eerdere avonturen in Europa, lees ze hier: Italië, Frankrijk, België en Luxemburg.
Go Tiny Live Free is al 8 jaar actief met als missie: meer betaalbare, duurzame en vrije woonvormen. Van De Hopman tot 10.000 gerealiseerde woningen – een reis vol groei, projecten en persoonlijke keuzes. In 2025 trekken we met de camper door Europa, op zoek naar nóg meer vrijheid. Volg ons verhaal: out of office & on the road!
