Up North doorkruisen we in het Lake District, favoriet bij de locals en ons al vaak aangeraden. Het beloofde water van de meren, komt bij ons vooral uit de lucht vallen. Met een kletsnat pak hangen we lachend aan lianen wanneer we onze wandelroute uit het oog verliezen. Met de onverwachte drukte in het nationale park zoeken wij het snel hoger op, we hebben Schotland in het vizier.
Na een paar maanden op het vasteland van Europa te hebben vertoefd, met allerlei mooie plekjes zoals het pittoreske havendorpje Barfleur, de kleuren van de Franse Alpen, het Jura gebergte en zelfs een stukje Italië te hebben meegepikt, is het nu tijd voor een nieuw avonturen in het Verenigd Koninkrijk. Benieuwd naar onze camper stories in de UK? Lees hier ons verhaal:
‘Blerend’ het Lake District uit
Met ons verblijf in de pub hebben we gedag gezegd tegen Wales. Tijd om meters te maken, want we hebben zin in Schotland en hopen met de staart van de zomer daar nog wat mooi weer te treffen (lees: Schotland heeft zo’n 250 dagen aan regen per jaar. Dus daar gaan we niet aan ontkomen, maar misschien wel hier en daar de nazomer zon).
We slaan daarom de steden Liverpool, Manchester en Blackpool over en rijden via de snelweg – die hebben we niet hebben gemist – door naar Lake District. Een regio die al door vele Engelse op onze route is getipt vanwege zijn meren, bergen en bossen. Na lang zoekwerk vinden we een hele toffe camping, Noodle Wood.
Stan en Lynne runnen een camping in hun 7 hectare oude ‘woodlands’ vol dennenbomen. De plekken zijn midden in het bos, tussen de hoge dennen, tjilpende vogels en eekhoorns. We krijgen een speciale plek aangewezen. Voor alles moet een eerste keer zijn: het is een plek met omheining. In eerste instantie is het even wennen, maar al snel zien we het hekwerk niet meer. Moosje kan z’n geluk niet op, want hij kan op deze manier vrij rondlopen, in plaats van aan z’n 5 of 10 meter lijn voor de camper.
Het is een prachtige plek, verreweg de mooist camping tot nu toe in de UK. Tussen de bomen door kijken we uit op de schapenweide en schijnt de zon boven de hoge heuvelwand. In de verte horen we een roofvogel en het roodborstje koppel, met wie we onze plek delen, tjilpt vrolijk. Wel krijgen we hier voor het eerst te maken met het Engelse weer: onweer en regen. Gelukkig wisselt dat zich nog steeds snel af met de zon. En de, op onze reis gekochte, waterdichte luifel doet ook z’n werk. Hierdoor kunnen we nog steeds veel buiten zitten, met in de avond gezellig de kaarsjes aan.
Op een droog moment gaan we een wandeling maken over een wandeltrail aan het begin van de camping. De trail wordt duidelijk niet heel vaak meer gebruikt. We klimmen en klauteren tussen de varen, bramenstruiken en boomstronken omhoog. Bijna alles wat hier groeit heeft dorens, en niet zulke kleine ook. We zitten regelmatig vast, gelukkig heeft Moos er met z’n vacht geen last van.
Op de top van de heuvel, die tevens een klimwand is, hebben we een prachtig uitzicht. We willen de route aan de andere kant vervolgen als we de eerste druppels voelen. Al snel worden het hele grote druppels en niet veel later hoost het naar beneden. Inmiddels zijn wij de trail ook kwijt, en klauteren we aan lianen hangend naar beneden. Oppassend voor alle dorens op onze weg. We zijn zeik en zeiknat, maar hebben gelukkig vooral veel lol om dit hilarische avontuur en het feit dat we precies in de grootste bui van de dag zijn gaan wandelen. Never a dull moment 😉
Na drie dagen op de camping willen we het Lake District – aangeraden door zoveel Engelsen – gaan ontdekken. We vinden diverse wild parkings in het gelijknamige park. We besluiten gewoon te gaan rijden, over de route die rechtstreeks het Lake District nationale park doorkruist. Als we wegrijden bij onze heerlijke bos camping, gelegen in het meest zuidelijke puntje van het Lake District, zien we al op de navigatie dat er diverse files staan in het nationale park. Bij het eerste grote plaatsje op onze route gelegen aan een heel groot meer – het heet niet voor niks Lake District – staan we meteen vast. Het lijkt wel een plek voor de rich and famous met grote villas allemaal met uitzicht op het meer.
We rijden stapvoets door het centrum wat toerisme ademt: van bootverhuur, commerciële winkels tot talloze restaurants en bars. De terrassen zitten vol en overal wandelen toeristen met camera’s om de nek. Iedereen lijkt zich kostelijk te vermaken hier in het Lake District. Wij, wij moeten even schakelen. Dit is ons net iets te. Toch rijden we volle moed door naar de volgende plek, alle Engelsen zullen ons dit toch niet voor niks getipt hebben?
Ook hier een drukte van jewelste en alles ingericht op het toerisme. Als we bij Keswick aankomen, de plek die het meeste werd getipt, en het ook hier weer zo druk is, kiezen we ervoor om door te rijden. Van het gebaande pad, de natuur in en al wat kilometers dichterbij Schotland. We vinden een mooi plekje ergens bij een oude steengroeve. Het is een ruime parkeerplaats, omgeven door het gras en met de welbekende loslopende schapen. Of althans, welbekend: de schapen hier zien er wat anders uit: donkerder, wilder en met horens. Daarnaast lijken ze ook wat rustiger, kan dat?
Wij houden ons er in ieder geval even aan vast. Want ook al delen we nu al weken ons ‘bed’ met schapen, nog steeds schrikken we alledrie wakker als ze staan te blèren naast de bus. Het wordt een heel chill avondje. Met hier en daar wat regen, maar ook regelt de zon. De wolkendeken die boven de heuvels hangt, zorgt voor prachtige plaatjes! En zonder geblèr vallen we die avond in slaap.
Benieuwd naar onze eerdere avonturen in Europa, lees ze hier: Italië, Frankrijk, België en Luxemburg.
Go Tiny Live Free is al 8 jaar actief met als missie: meer betaalbare, duurzame en vrije woonvormen. Van De Hopman tot 10.000 gerealiseerde woningen – een reis vol groei, projecten en persoonlijke keuzes. In 2025 trekken we met de camper door Europa, op zoek naar nóg meer vrijheid. Volg ons verhaal: out of office & on the road!
