Soms brengt het toeval je ook op plekken die je nooit had willen missen. Afgelegen in de Schotse natuur belanden we door een samenloop van omstandigheden ‘on the road to Skyfall’, de plek waar James Bond volgens de films is opgegroeid. Letterlijk op de plek waar Daniel Craig deze verhaallijn kleur gaf, staan wij met de bus geparkeerd voor een wild kampeeravontuur met 007-actige kleuren.
Na een paar maanden op het vasteland van Europa te hebben vertoefd, met allerlei mooie plekjes zoals het pittoreske havendorpje Barfleur, de kleuren van de Franse Alpen, het Jura gebergte en zelfs een stukje Italië te hebben meegepikt, is het nu tijd voor een nieuw avonturen in het Verenigd Koninkrijk. Benieuwd naar onze camper stories in de UK? Lees hier ons verhaal:
‘Shaken not stirred‘
Vanuit onze verscholen plek in de ‘jungle’ willen we naar een plek op 1,5 uur rijden aan de andere kant van het lake. Het is een plek gelegen op een top, en volgens de Nederlanders op Park4Night voor ons, met een prachtig uitzicht over het meer en de vallei. Klinkt goed, dus na een mooie ochtendwandeling stappen we in de auto. We rijden langs het lake. De route zelf is al geweldig. Wel zien we voor het eerst een teken van ‘echt’ toerisme: talloze campers rijden ons tegemoet en ook de eerste touringbussen komen voorbij.
Na een tijdje rijden langs de oevers van het meer komen we in een grote file te staan. Er wordt vanuit de auto’s druk naar elkaar gewenkt. Voor ons draaien de eerste auto’s al om. Wij rollen ons raam naar beneden. Een auto stopt om te melden dat er een ‘head on head’ botsing is geweest. Het is net gebeurd en het gaat nog wel even duren. Wij besluiten zijn voorbeeld te volgen en draaien de bus ook om.
Terwijl Luck ons weer via dezelfde weg terug langs het meer brengt, is Adrienne druk aan het zoeken naar een nieuwe spot op Park4Night. Ze vindt een plek met verschillende spots bij elkaar, alleen wel op twee uur rijden. Het is niet anders, we rijden liever twee uur dan dat we zolang stil staan. Als we al een flink aantal minuten onderweg zijn, zien we een ambulance ons tegemoet rijden. Dit zal voor het ongeluk zijn. Met volle vaart en sirenes knalt ‘ie ons voorbij. De responstijd van binnen 15 minuten, zoals in Nederland, haalt deze ambulance zeker niet. Logisch in een uitgestrekt land als Schotland, toch is dat ook heftig om te realiseren. We hopen dat de slachtoffers op tijd worden geholpen.
De route die we volgen is de route naar Fort William, een werkelijk waar adembenemende A-weg door het ruige Schotse landschap. De extra reistijd zijn we dan ook snel vergeten en we genieten volop van de komende twee uur. Grote rotsige heuvels lijken uit het niks op te doemen en versieren weerszijde van de weg. Bij de meest imposante heuvel moeten we er af en verlaten we de A-weg voor een smalle eenrichtingsweg. Gelukkig hebben de Schotten vele ‘passing places’ gemaakt, zodat de weg makkelijk vanuit twee kanten te benaderen is. De omgeving is hier weer zo ontzettend mooi: een kolkende rivier stroomt via kleine watervalletjes naar beneden en maakt kleine poelen tussen de rotsen. De heuvels zijn bedekt met een groene laag van mos en dennenbomen. Dit is het Schotland zoals we het hoopten te zien. Wow!
We volgen de rivier, een stuk door naar beneden. Waar het in het begin nog druk was met kajakkers die met hun kajak de rivierversnellingen willen trotseren, wordt het langzaam steeds rustiger. Tot we op een gegeven moment alleen zijn in de ruige Schotse natuur. Langs de weg vinden we op een inham tegen een grote heuvel aan. De perfecte plek om in de luwte met uitzicht op de groene heuvels te kamperen. Dit wordt onze spot.
Net als altijd gaan we meteen de omgeving verkennen door een mooie wandeling te maken. Langs de rivier is een route aangelegd met kleine houten vlonders op de plekken waar het gras te sompig wordt. Door de regen van de afgelopen dagen worden onze schoenen regelmatig bijna vacuüm gezogen. Met niemand om ons heen en alleen het geluid van onze eigen natte voetstappen wandelen we stroomafwaarts. Opeens houdt de route op. We lachen, want ook dit hebben we al vaker meegemaakt. Omdat we donkere wolken zien naderen, besluiten we niet over de sompige route terug te lopen maar een eigen pad te manen door het hoge gras. De meest richtte weg terug naar de bus, met als baken de waterval die boven onze bus van de heuvel naar beneden stroomt. Na een tijdje ploegen, komen we bij de weg uit en precies voor de eerste druppels zijn we terug bij de bus.
Hier in de bus komen we erachter dat we ‘on the road to Skyfall’ staan: de route naar het ouderlijk huis van James Bond in de film Skyfall. De imposante rots van het begin is verwerkt in het shot wanneer James Bond M meeneemt naar zijn vroegere thuis. Het is grappig de beelden uit de film te bekijken nu we zelf aan de voet van deze imposante heuvel staan. Daniel Craig denken we er dan maar even bij 😉
We staan uiteindelijk twee nachten in dit mooie gebied om er optimaal van te genieten. De laatste nacht wordt er eentje voor in de boeken, wanneer we middenin de nacht een rescue helicopter horen die met grote spotlights het gebied doorzoekt. Hij vliegt laag en het geluid is oorverdovend. Hij cirkelt heen en terug over het gebied. Wij kunnen alleen maar hopen dat de persoon (of personen) in kwestie worden gevonden. De slapeloze nacht in onze veilige nestje in de bus nemen wij dan ook maar even voor lief.
In de ochtend nemen we afscheid van James Bond en z’n ouderlijk huis. Daarna rijden we door naar de camping, welke we traditiegetrouw weer voor twee nachten hebben gereserveerd. Het is een camping met hele goede reviews, vanwege de privacy en het wildlife dat je er kunt spotten.
Nog voordat we op onze plek op de camping zijn, spotten we een prachtig edelhert dat rustig langs de weg staat te grazen en totaal geen oog heeft voor ons. Af en toe kijkt ‘ie op, maar verder graast hij rustig door. Dat doet ons vermoeden dat dit edelhert zijn thuis heeft gemaakt van het grote perceel dat bij de camping hoort.
Op de top van datzelfde perceel parken wij onze bus. Plek 29 met prachtig uitzicht over de vallei. Twee grote bergpieken staren ons aan en de heide is volop in bloei. Hommels zoeven er rond en vogeltjes fluiten vrolijk. Een heerlijk plek om even lekker te douchen en bij te komen in iets meer luxe dan dat we in het wild hebben.
De volgende dag maken we, met de zon strak aan de blauwe hemel, een mooie wandeling van 10 km rondom het Loch (meer). Het is een heerlijke, uitdagende wandeling. Met slootje springen en ploegen door het de sompige heidegebied in bloei. Onderweg zien we schaapjes en vliegen roofvogels boven ons hoofd. Helemaal alleen op de wereld, we komen verder niemand tegen, genieten we van dit mooie stukje natuur.
Benieuwd naar onze eerdere avonturen in Europa, lees ze hier: Italië, Frankrijk, België en Luxemburg.
Go Tiny Live Free is al 8 jaar actief met als missie: meer betaalbare, duurzame en vrije woonvormen. Van De Hopman tot 10.000 gerealiseerde woningen – een reis vol groei, projecten en persoonlijke keuzes. In 2025 trekken we met de camper door Europa, op zoek naar nóg meer vrijheid. Volg ons verhaal: out of office & on the road!
